در مورد ظرفیت و توانمندی بالقوه و گسترده کشور از لحاظ بهره برداری از  منابع طبیعی گیاهی همین قدر بگوییم که بررسی های علمی انجام شده در ایران نشان می دهد، از حدود 8 هزار گونه گیاهی شناسایی شده در کشور بیش از 2 هزار گونه دارای خواص دارویی، ادویه ای، عطری، آرایشی و بهداشتی می باشند. به رغم ظرفیت قابل ملاحظه اقلیم ایران برای کشت و فرآوری گیاهان دارویی و همچنین ارزش چند ده میلیون دلاری صادرات اینگونه محصولات، که البته متاسفانه عمدتا به صورت خام بوده، برنامه ریزی و همچنین راهکارهای علمی و عملی برای بهره برداری اصولی و پایدار از این منابع با ارزش وجود ندارد. لذا بایستی تمام تلاش خود را برای فعالیت های کاشت، داشت، برداشت و ایجاد صنایع تبدیلی به کار بست، تا علاوه بر حفظ و جلوگیری از انقراض آنها، نسبت به احیاء، توسعه و اصلاح آنان اقدام  گردد. از جمله نقایص شرایط کنونی می توان به عدم وجود بازار منسجم فروش و صادرات در این زمینه اشاره کرد. میزان تقاضای جهانی در این زمینه گواهی بر این مدعاست که افزایش کشت و  تولید گیاهان دارویی و به دنبال آن فرآوری این محصولات به منظور افزایش ارزش افزوده آنها، تاثیر قابل توجهی بر توسعه صادرات غیرنفتی خواهد داشت.

توسعه پایدار در مناطق نیمه خشک و خشک از مهمترین اهداف کشاورزی است. با توجه به ظرفیت های اقلیمی خاص ایران استفاده از گیاهان دارویی می تواند راه را برای توسعه پایدار هموار سازد، لذا یکی از راهکارهای استفاده بهینه از مزیت های موجود و به کارگیری و فعال‌سازی ظرفیت‌های نهفته در کشور است. نا گفته پیداست که ایران موطن اصلی بسیاری از گونه های گیاهان دارویی است این گیاهان سازگاری مناسبی با محیط داشته و علاوه بر عملکرد و  مواد موثره نسبتاً بالا از نظر درآمد و اشتغال بسیار مقرون به صرفه می  باشند. از سوی دیگر با توجه به کمبود شدید آب و روند رو به تزاید میزان منابع آب کشور به دلیل برداشت بی رویه آب از  منابع زیر زمینی، کشت و کار گیاهان دارویی با توجه به نیاز آبی کم و ارزش  افزوده بالا گزینه بسیار مناسبی برای توسعه خواهند بود.

توسعه کشت و کار و هدایت ثروت به سمت بازار و  اقتصاد با ثبات و روبه رشد گیاهان دارویی می تواند با راه اندازی صنایع  مختلف کمک شایان توجهی به جریان تبدیل علم به ثروت و تجاری سازی فناوری های  درون زاد و به تبع آن بهبود وضعیت اقتصادی کشور در بخش های مولد، سلامت  محور و حامی محیط زیست نماید. قطعا آینده روشن در زمینه توسعه پایدار  کشاورزی مستلزم بهره برداری بهینه از منابع آبی، استفاده از نهاده های  استاندارد و در کل در نظر گرفتن رویکردی علمی در این حوزه می باشد.